Trzy ich było 
23.04.2005, Kliper, Warszawa - Leje na Pokład, The Coofels, Bezmiary


Pomysł na zorganizowanie imprezy, której przewodnim celem jest propagowanie klasycznych szant i pieśni żeglarskich śpiewanych a capella czyli bez instrumentów, zrodził się w naszych głowach po zakończeniu eliminacji do tegorocznego festiwalu Shanties w Krakowie, gdzie niestety nie znaleźliśmy uznania w oczach Jury. Postanowiliśmy wziąć swój los we własne ręce i pokazać światu, że prostota formy, ubogie lub żadne instrumentarium nie jest przeszkodą w atrakcyjnym prezentowaniu tego co w pieśni żeglarskiej najlepsze. Choć przedsięwzięcie może nie największego kalibru, to przyprawiało nas o drżenie serc. Czy wszystko zaskoczy? Czy się uda? Czy publika dopisze? Impreza rozpoczęła się punktualnie o 21.00, w sobotę 24 IV. W swoje gościnne progi przyjęła nas, świeżo odnowiona, tawerna Kliper. Przytulnie, klimatycznie - a o żeglarskim charakterze tego miejsca nieustannie przypominały żeglarskie atrybuty, których tam pełno (żagle, pagaje, mapy, stare narty???:))) Atmosfera od pierwszych minut była gorąca, a napoje chłodzące chłodne. Jak wiadomo w takiej atmosferze silne męskie głosy (i damski również) brzmią najlepiej. Kolejno występowali po sobie: Leje na Pokład, The Coofells i Bezmiary. Każdy z zespołów miał swoje 45 - 60 minut, w trakcie których wykonywał zarówno materiał autorski jak i klasyki. W związku z czym część "oficjalna" imprezy zakończyła się dopiero ok. północy wspólnym "all hands". Później, jak to zwykle bywa rozpoczęły się spotkania i szantowanie w podgrupach:). Ja nie zamykałem lokalu ale musiało to trwać pewnie do białego rana. Warto podkreślić, iż jedna z sal (w której śpiewaliśmy) objęta była zakazem palenia (BRAWO!!! POPIERAMY!!! - redakcja Szantymaniaka). Nam śpiewało się lepiej a i publika więcej mogła zobaczyć :). Powodzenie imprezy skłania nas do zastanowienia nad kontynuacją pomysłu, w którym gospodarzem każdego następnego koncertu byłby jeden z zespołów. Mile też powitamy w tym kółku innych przedstawicieli szanty klasycznej. Chcielibyśmy by wspólne szantowanie bez gitary na stałe weszło do kalendarza każdego miłośnika tej muzyki.

Tekst: Jasiu Cofała
Zdjęcia: Karolina Sawicz (bardzo Ci dziekujemy!!!:)

Artykuł ukazał się w Szantymaniaku, numer 3(9)/2005